Toyota pokazała kulisy dostaw w Europie. Skala robi wrażenie

Toyota każdego dnia dostarcza tysiące samochodów, części i akcesoriów do odbiorców w całej Europie. Firma pokazała, jak działa jej system logistyczny oraz jakie rozwiązania wdraża, by usprawnić dostawy i ograniczać emisję dwutlenku węgla.

Każdego dnia po europejskich drogach przemieszczają się tysiące samochodów, części i akcesoriów Toyoty. Za ich dostarczanie odpowiada system logistyczny Toyota Motor Europe, oparty na zasadzie Just-in-Time, czyli dostarczaniu komponentów dokładnie wtedy, gdy są potrzebne. Liczby udostępnione przez markę robią ogromne wrażenie.

Tak wygląda łańcuch dostaw giganta z Japonii

Logistyka obejmuje cały cykl życia pojazdu – od projektowania części i opakowań, przez produkcję i transport, aż po recykling. Już na etapie projektowania Toyota optymalizuje wykorzystanie przestrzeni ładunkowej i dąży do ograniczenia emisji dwutlenku węgla.

Podstawą systemu jest planowanie z dużym wyprzedzeniem. Dział Kontroli Produkcji przygotowuje pięcioletni plan dla ośmiu europejskich fabryk, w tym zakładów w Polsce – Jelczu-Laskowicach i Wałbrzychu produkujących układy hybrydowe.

Następnie komponenty trafiają do fabryk przez sieć punktów konsolidacyjnych i przeładunkowych typu cross-docking. Pozwala to ograniczyć magazynowanie, zmniejsza straty i pozwala utrzymać produkcję zgodnie ze wspomnianymi założeniami Just-in-Time.

Po zakończeniu produkcji samochody są kierowane do siedmiu europejskich hubów dystrybucyjnych. Jednym z nich jest centrum w czeskim Kolinie, które obsługuje m.in. Polskę, Czechy, Niemcy, Austrię, Słowację i Węgry.

Toyota ma ręce pełne roboty

Japońska marka każdego dnia dostarcza również części zamienne i akcesoria do ponad 3 300 salonów oraz autoryzowanych serwisów w Europie. Dostawy realizowane są nocą, by skrócić czas oczekiwania na zamówione komponenty.

Od maja 2025 roku centrum Toyota Parts Centre Europe w belgijskim Diest wykorzystuje także cztery ciężarówki napędzane wodorowymi ogniwami paliwowymi. Wszystko po to, żeby przybliżyć się do osiągnięcia neutralności węglowej do 2040 roku.